1947 Marcelo Barbero w/pegs SP/CSAR

Marcelo Barbero (1904-1956) jest uważany za jednego z największych lutników XX wieku. Najbardziej popularnymi i najbardziej znanymi z jego instrumentów są gitary flamenco, które produkował w połowie lat 40. aż do śmierci, jednak okazjonalnie budował wybitne gitary klasyczne, takie jak ten rzadki przykład z główką kołka prezentowany tutaj. Był to bardzo ważny okres dla Barbero po czasie, który spędził na ukończeniu kilku niedokończonych gitar Santos Hernandez (Santos zmarł w 1943 r.) dla Mathilde Ruiz, wdowy po Santosie. Nic dziwnego, że instrumenty Barbero nabrały silnego podobieństwa do Santosa po tym etapie jego kariery. Instrument ten został zbudowany w okresie, w którym Barbero naprawdę osiągnął szczyt swoich możliwości, który zachował aż do swojej przedwczesnej śmierci zaledwie 9 lat później.

Bardzo pamiętny cytat Pepe Romero padł kiedyś, gdy zapytaliśmy go, jaki jest jego ulubiony rodzaj „gitary klasycznej”. Jego odpowiedź brzmiała : „im bardziej gitara jest flamenco... tym bardziej jest gitarą!” To jest dokładnie taki rodzaj gitary, jaki mamy tutaj - klasyczna w brzmieniu z pełną zawartością alikwotów, jedwabistym warstwowaniem dźwięku, wielką głębią i ciepłem we wszystkich rejestrach połączonych z energią i reaktywnością flamenco - super lekka konstrukcja dająca potężną i energiczną odpowiedź na każdą nutę. Inne wyjątkowe cechy tej gitary to jej szeroka paleta barw, niesamowicie czuły zakres dynamiki i idealnie równomierne podtrzymanie aż do gryfu. To naprawdę jedna z najbardziej fenomenalnie brzmiących gitar z jego dorobku, jakie widzieliśmy. Stan jest niesamowity - tylko kilka bardzo małych (dobrze naprawionych) pęknięć po bokach blisko gryfu w górnej części. Poza tym w fantastycznym, oryginalnym stanie. To Barbero w swojej najlepszej formie. Prawdziwe arcydzieło historii tworzenia gitar klasycznych.