Dziewiętnastowieczny budowniczy z Madrytu Francisco Gonzalez był niemal dokładnym współczesnym Antonia de Torresa, ale budował w swoim własnym stylu - w szczególności, jak stwierdza na swojej etykiecie, jego instrumenty są budowane w "nowym i eleganckim projekcie ze specjalnym systemem" (...una nueva y elegante forma y construidos por un sistema especial suyo...). Gonzalez był bardzo ceniony w swoich czasach - był zdobywcą wielu nagród i medali na różnych wystawach w ciągu swojego życia i jest znany jako nauczyciel zarówno Jose Ramireza I, jak i jego brata Manuela Ramireza. Rzeczywiście, to lojalność Jose I wobec Gonzaleza i "sistema" oraz nawrócenie Manuela na projekt Torresa były źródłem ideologicznego rozłamu między dwoma braćmi Ramirez, który zmusił ich do zerwania partnerstwa i zamiast tego założenia konkurencyjnych sklepów w Madrycie. Reputacja Gonzaleza w jego czasach mocno sugeruje, że musiał być płodnym budowniczym, jednak podobnie jak Vicente Arias, bardzo niewiele z jego instrumentów przetrwało do dziś. Po jego śmierci w 1879 r. jego praca była kontynuowana przez jego zięcia Enrique Romans Papella, początkowo pod nazwą „Viuda e Hijos de Francisco González”, a po 1901 r. pod nazwą „Casa Gonzalez”, która pozostała aktywna do lat 40. XX wieku.
Ta konkretna gitara jest pięknym przykładem topowego modelu z tego sklepu, charakteryzującego się wykwintną intarsją - masa perłowa w centralnym pasie rozety jest dopasowana również do półjodełkowych purflingów na górze oraz wewnątrz i na zewnątrz rozety. Oprócz kilku starych i stabilnych napraw, instrument jest w niezwykle dobrze zachowanym stanie i pozostaje bardzo oryginalny - grubości drewna, wykończenie, nawet klucze. Pod względem brzmienia gitara jest po prostu spektakularna z ogromnym dolnym końcem, który mógłby rywalizować z każdym projektem, który pojawił się przed lub po. Chociaż basy są ogromne, są przejrzyste dla wyższych nut i nie wypierają błyszczących, krystalicznych sopranów - gitara zachowuje zatem niezwykle doskonałą równowagę, nawet pośród bogactwa basowych nut. Jest to według wszelkich standardów rzadka, historyczna, dobrze zachowana i pod każdym względem świetnie brzmiąca i grająca gitara z jednego z najważniejszych i najbardziej wpływowych hiszpańskich warsztatów przełomu wieków (XIX/XX).
